‘Bir hayale ortak oldum’

Birçok fenomen projede yer alan Emre Karayel, hayalini gerçekleştirdi. İstanbul Maltepe’ye yeni bir tiyatro salonu kazandıran oyuncu, “Pandemi devrinde de olsak birileri taşın altına elini koymak durumunda” dedi. Kısa bir müddet evvel oğlu Can’ı kucağına alan Karayel’le babalık heyecanını, eşi Gizem Demirci ile keyifli evliliğini ve Sahne Cumhuriyet’i konuştuk.

– Birçok oyuncunun hayalidir bir tiyatro sahnesine sahip olmak. Sahne Cumhuriyet sizin için hayal miydi?

Dürüstçe konuşmak gerekirse bir tiyatro salonuna sahip olmak hele de kiraysa çok sıkıntı. Pandemi periyodunda özel tiyatrolar o kadar büyük düşünceler yaşadı ki… Kapananlar oldu. Dersu Yavuz Altun, Tiyatro Yeniden’in kurucusudur. Onunla çocuk oyunları yapıyoruz. Kendisi müellif ve direktördür, “Neden bu yolu birlikte yürümeyelim” diyorduk, vakti bu tarihlere denk geldi.
Bu tiyatro salonu aşkı aslında Dersu’nun aşkıdır yani, ben de hayaline ortak oldum. Cumhuriyet Parkı, çok hoş bir kompleks. Burayı kültür-sanat, aktiflik alanı haline çevirmeyi planlıyoruz. Maltepe Belediye Lideri Sayın Ali Kılıç’ın dayanaklarıyla olağan ki…

– Kendi salonunuzda kendi oyununuzu oynamak nasıl bir his?

Sahiden tanım edilemez bir keyif. İnsanın kendi salonunda oynaması değişik bir şeymiş. Artık o kulis, o perde bizim.

– ‘Oksimoron’la turneye devam ediyorsunuz. Oyundan biraz bahseder misiniz?

‘Erkek Aklı-Oksimoron’, Tatbikat Sahnesi’nde başlamıştı, Erdal Beşikçioğlu’nda devraldık ve Tiyatro Yeniden’le devam ediyoruz. Bir tiyatro dayanışması diyelim… Dersu, biraz texte dokundu. ‘Erkek Aklı’, ‘Kadın ne ister?’ sorusuna karşılık arayan, Semih’in nişanlısı üzerinden bayanların ne istediğini bulmaya çalıştığı bir güldürü oyunu.

– ‘Kadınlar ne ister?’ sorusunun karşılığını siz bulabildiniz mi?

Bunu bulsak aslında mevte deva bulmuş üzere oluruz (gülüyor).

– Evlendiniz, çocuk sahibi oldunuz… Hayatınızdaki yeni devri nasıl anlatırsınız?

Eşim Gizem’le pandemi başlamadan tanıştık, bir ay sonra kapanmalar geldi. O süreci birlikte atlattık, birbirimizi daha güzel tanımamıza vesile oldu ve bu bağlantıyı yuva kurmaya dönüştürdük. Sonra da çabucak çocuk sahibi olalım dedik. Can Öcal dünyaya geldi. Artık onu büyütüyoruz, tiyatromuzla birlikte büyüyecekler inşallah.

– Evlilik neleri değiştirdi?

Keyifli evlilik çok büyük avantaj. Herkesin hayalini kurduğu, istediği bir şey. Ben Ankara’da eşimin yanında geçirdim pandemi sürecini. Pandemiden çıktık ve kendimi evli buldum. Aslında o denli diyorum Gizem’e, tünele bekar girdim, evli çıktım (gülüyor).
Üstüne doğal Can gelince evliliğin pastasını her sabah dilim dilim yiyorsun. Hoşluğu orada…
Eşim çok yeterli bir anne hakikaten. Bebeği birlikte büyütüyoruz. Şu anda da özlüyorum.

– Aşk, evlilik ve çocuktan sonra hal değiştiriyor mu?

Biz oyunda da biraz bunu araştırıyoruz. Bağlantılar aşkla başlar. Ancak devam ettirmek için yalnızca aşk yetmez. İlginin gerektirdiği şeyleri hem bayan hem de erkek tarafının yapması gerekiyor. Biz bu süreci çok âlâ geçiriyoruz. Aşkımızı, sevgimizi daima canlı tutmak için… Allah nazarlardan saklasın!

– Tiyatroya dönersek… Pandemi ve savaş periyodunda bu türlü bir yatırım yapmak kolay olmasa gerek…

Birileri sonuçta taşın altına elini koymak durumunda. Sıkıntı fakat konutta kapanarak da bu süreci geçiremeyiz. Bir halde bu süreci atlatmak zorundayız. Dersu anlatmıştı, Berlin’de savaştan sonra birinci opera binasını tamir ediyorlar. Evvel insanların ruhunu tedavi etmeliyiz, güzelleştirmeliyiz, ondan sonra çevreyi diye. Biz de biraz aslında bu zihniyetle yola çıktık. Evvel akıllarımızı, ruhlarımızı hem güzelleştirmeli hem de geliştirmeliyiz.

‘Bir orta çiftçiliğe dönmeyi düşündüm’

– Son devirde sinema yerine tiyatroya ilgi arttı. Bu durum sahneyi açarken sizi motive etti mi?

Çok enteresan, beşerler bir halde ‘Ben bu pandemiyi yendim arkadaş!’ demek istiyor. Zira çok sıkıldık. Bir kafede ağız tadıyla oturmanın, bağlantı kurmanın ne kadar değerli olduğunu anladık. Tiyatro da insanların bu cümleyi kurmasını kolaylaştıran yerlerden oldu.
Sinemaya da gitsinler fakat bir biçimde dijital platformlarda o sineması yakalarım mantığı var. Koranavirüsü en uygun yendik demenin yolunu bence seyirci tiyatroda buldu.

– Bu süreç sizi nasıl etkiledi? Hayata, oyunculuğa bakışınız değişti mi?

Bir orta baba mesleği çiftçiliğe dönmeye karar vermiştim. Toprağa geri döneceğiz diye (gülüyor). 50 yaşındayım, bu türlü bir pandemi yaşamadım. Ee olağan meslek oyunculuk, insan uzak kaldıkça özlüyor. Bir yanımız daima çiftçi, Adana’ya gidip yapmasak da ruhumuz o denli, o topraklarda büyüdük.

– Ekranı özlediniz mi?

Pandemi sürecinde ekrana dönüş yapmıştım. Yaza bir sinema sinemamız var. TRT Çocuk’ta bir kukla programı yapacağız, görüşmeleri devam ediyor. Bir de dizi görüşmeleri var, tempo çok hızlandı.

Bu Yazı İçin Ne Düşünüyorsun?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

  1. ‘Bir hayale ortak oldum’ için yorumda bulun

    ‘Bir hayale ortak oldum’ için henüz bir yorumda bulunulmamış! Hemen üst alanda bulunan formu kullanarak ‘Bir hayale ortak oldum’ için ilk yorumu yapabilirsin.