Naşit Özcan: Naşit’lerin soyadını yere düşürmedim

Dedesi Naşit Beyefendi, halası Adile Naşit, babası Selim Naşit olan Naşit Özcan “Böyle bir ailede olmak gururlu, çok ağır bir yük. Şayet onların yolunda ilerliyorsanız hele çok daha ağır bir yük. Ben inanıyorum ki Naşit’lerin soyadını hiç yere düşürmedim. Kent Tiyatroları’nda 35 yılım geçti. Birçok mükafatlar aldık” dedi.

“NEJAT UYGUR HOCAMDI”
Nejat Uygur’un yanında yetişen sanatçı, “Onun yanında çok şey öğrendim. O benim hocamdı. Nejat abi çok sert bir adamdı sahnede. Evet kuliste çok ağır disiplinleri vardı. ‘Kapıdan girerken dedikodunuzu paspasın altına bırakın çıkarken alırsınız’ diye bir yazısı vardı, hiç unutmam” tabirlerini kullandı.

“NE YAPTIMSA TEK BAŞIMA YAPTIM”
Tiyatrocu olmaya karar verdiğinde ailesinin karşı çıktığını söyleyen Özcan, “Bu işi yapmaya kalktım. karşı çıktılar. Halam ölmeden iki sene onun meskeninde kaldım. Halam, hiçbir vakit ne babama ne bana ‘Gel şu sinemada oyna, Ertem Eğilmez’le konuştum’ demedi. Bir gün Nejat Uygur Tiyatrosu’nda beni seyretmeye geldi ve sahneye çıktı. Nejat Abi çağırdı finalde. Herkesin içinde benden özür diledi halam. ‘Yeğenim çok âlâ bir sanatçıymış. Ben onun bu denli yıldır bu kadar yetenekli olduğunu düşünemedim, bilemedim’ dedi. Afife Jale’de ‘En uygun erkek oyuncu’ adayı olduğum sene, babamın da son vakitleriydi, karşılıklı oturuyoruz. Babamın gözlerinin o hastalıklı gözlerinin bana bakıp, bu türlü güldüğünü gördüm. Yani oğlunun o noktaya gelmesi ailem için çok değerliydi. Naşit Özcan olarak devam ettiğim için kimse ‘aileden geldiği için torpilli’ diyemediler. O yüzden de ne yaptımsa tek başına yaptım. Duyuyorlarsa ruhları şad olsun. Üstte çok hoş ve harikulade bir takım var. İnşallah biz de oraya gittiğimizde o takımın yanına gideriz diye düşünürüm” formunda konuştu.

“HAYATININ EN BÜYÜK ACISI”
Adile Naşit’in 15 yaşındayken hastalıktan kaybettiği oğlu Ahmet’in ismini, kendi oğluna veren Naşit Özcan, “Ahmet onun 15 yaşındayken kaybettiği oğlu, hayatının en büyük acısı. Daima taşıdı onu. Her akşam işten döndüğünde otururduk masaya. Dururdu yemeği önünde. Başlardı bu türlü şıpır şıpır ağlamaya, sonra gözyaşını silerdi. ‘Hadi bakalım yemeklerimizi yemeğe başlayalım’ sıkıntısı. Ritüeliydi o her gün. Esasen onu o hastalığa götürdü” açıklamasını yaptı.

“SANATI BİZ YARATTIK SANIYORLAR”
Naşit Özcan, “Şimdiki gençlerde ‘Ben oldum’ havası var. Halamın elinde çantası ile Levent’te şarküteri ya da manava giderdi. Hiç hayatı boyunca ‘Ben starım’ diye dolaşmadı mesela, hiç hatırlamıyorum. Babam da o denli. Mütevazı değiller artık ve sanıyorlar ki sanatı biz yarattık” dedi.

Bu Yazı İçin Ne Düşünüyorsun?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

  1. Naşit Özcan: Naşit’lerin soyadını yere düşürmedim için yorumda bulun

    Naşit Özcan: Naşit’lerin soyadını yere düşürmedim için henüz bir yorumda bulunulmamış! Hemen üst alanda bulunan formu kullanarak Naşit Özcan: Naşit’lerin soyadını yere düşürmedim için ilk yorumu yapabilirsin.